این نمایش نامه ی کوتاه گفت و گوی پنج شخصیت است که عبارت اند از: انیوشکا، سربازرس هدایت، مامیوشکا، دکتر نجابت، و آقای فکرت. برای نمونه از زبان انیوشکا چنین روایت می شود: “…. چیزهایی که آسان نمی گذرند، هرکجا که باشند می آیند و می نشینند روی دامن زن. زن نگاهشان می کند و این می شود همه ی زندگی زن. زن ها همیشه مات اند. مات به این زندگی…. کاش هیچ کس زن نبود. من هم معنی این آرمان که حرفش را می زنند نمی دانم.