مجموعه «دیوبندان» شامل سه نمایشنامه از محمد چرمشیر است با نام های «دیوبندان»، «زمان سکوت برای زندگان» و «شرفنامه یحیای تیره بخت».

نمایشنامه های حاضر نوشته هایی نشانه شناسانه اند. نشانه به همه چیزهایی گفته می شود که بر پایه قراردادی اجتماعی و از پیش نهاده، چیزی را به چیزی دیگر معرفی می کند. بدین ترتیب، معنای هر نشانه را تنها باید از راه معنای نشانه ای دیگر شناخت. هر نشانه ایده ای را معرفی می کند، آن چه معرفی می شود معنای نشانه است. اما آن ایده از راه ارتباط با نشانه ای دیگر شناخته می شود. معنای هر نشانه، نشانه ای دیگر است. بسیاری از نشانه ها در حیطه محسوسات اند و وجودی مادی دارند. اما بسیاری از نشانه های دیگر را در ذهن می آفرینیم، یعنی به مفهومی که شناخته می شوند وابسته اند. بدین ترتیب، نشانه ها حضوری دوگانه دارند. از یک سو حضور همزمان با چیزی موجود و محسوس و از سوی دیگر چیزی غایب و پنهان.