مروجان زبان و ادب فارسی در کران تا کران ایران فرهنگی، از بغداد تا خراسان و از قونیه تا بامیان، کردها، آذری ها، بلوچ ها، خوزی ها، مازنی ها و گیلک ها بوده اند و در این میان کتاب حاضر به نقش دیرینه ی یکی از اصیل ترین اقوام ایرانی در گسترش و بالندگی زبان فارسی می پردازد؛ یعنی کردها که در پهنه وسیعی از ایران فرهنگی نگهبان میراث گرانبهای فرهنگ ایران و اسلامی بوده اند. شاهد این خدمات، پرچمداری شاعران و ادیبان کرد در پاسداری از ادب فارسی در ایران پیش از صفویه و در میانرودان در دورة قاجاریه است، در این کتاب به موارد متعددی از آنها اشاره شده است.