شاعر در کتاب «کوچه‌یی جلوتر از خود» همان‌طور که بر شیوه‌ی نوشتاری خاصی اصرار دارد، در نوع نگرش به جهان نیز خاص عمل می‌کند و نوع منحصر به فردی از جهان شاعرانه را به تصویر می‌کشد. او در فصل اول با کوچه‌ها و شهرها همراه می‌شود، سپس به دیدار دیوارها می‌رود، در فصلی دیگر از درها سخن می‌گوید، از پله‌ها پایین و بالا می‌رود و سپس قدم به دنیای انبارها می‌گذارد. المان‌های شهری بخش زیادی از شعرها را تشکیل می‌دهند و زبان شاعر، زبان خاص خودش است.