شاید «کار روشنفکری» بیش از هرچیز با انتقال دانش، ارزش­ها و اندیشه­های جدید به جامعه، نقدفرهنگ عمومی، شناختن مسائل و ارائه راهکارهایی برای رفع آن­ها، تلاش برای استقرار عقل­گرایی و استدلال­گرایی و…تعریف شود و این، با به کارگیری زبانی ساده (نه ساده­سازی مسائل) و بیانی به دور از ابهام و پیچیدگی، پرهیز از سیاست­زدگی و…می­تواند مسیر روشنگری و حقیقت را هموار سازد تا بتوان به تغییر و دگرگونی پایداری (در سطح فرهنگی) امیدوار بود.