یانوش پسر یکی از همکاران کافکا در انستیتوی بیمه کارگران بود. کافکا مرد جوان را با مهربانی بسیار پذیرفت. او اغلب کافکا را ملاقات می کرد و در مورد موضوعات مختلف ادبی با او صحبت می کرد.یک ربع قرن بعد ، یانوش کتابی یادگاری را بر اساس یادداشت هایی که درباره این گفتگوها بود ، منتشر کرد. احتمالا جای هیچ تردیدی نیست که مکالمات منتشر شده مبتنی بر گفتگوهایی است که در واقع انجام شده است. با این وجود ، کتاب «گفتگو با کافکا» نوشته یانوش به عنوان یک منبع بیوگرافی ارزشمند قلمداد می شود که خواننده را با کافکای نویسنده از دریچه ای تازه آشنا می کند.گوستاو یانوش در پراگ بزرگ شد. وی در آنجا و همچنین در البوگن (امروز: لوکت) و وین تحصیل کرد. در وطن خود به عنوان آهنگساز موسیقی و به عنوان نویسنده کتابهایی درباره موضوعات موسیقی و زندگی نامه موسیقی دانان شناخته شد. در سالهای جنگ جهانی دوم او درگیر مسائل سیاسی بود. وی در سال 1946 به زندان افتاد.امروزه نام یانوش در درجه اول با عنوان کتاب “گفتگو با کافکا” گره خورده است. تحت این عنوان او در سال 1951 در S. Fischer Verlag (به آلمانی) ضبط های مکالمه ای را منتشر کرد که ادعا می کند در هفده سالگی با فرانتس کافکا در سال 1920 داشته است. “گفتگو با کافکا” سهم قابل توجهی در شناساندن چهره واقعی کافکا با مخاطبانش داشته است.توصیفات و نقل قول های یانوش از کافکا را نمی توان بخشی از کارهای کافکا دانست. در عوض ، آنها گواه محبت یک مداح جوان هستند و دیدگاه شخصی او را نسبت به شاعر منعکس می کنند.