این کتاب درباره‌ی درستی یا نادرستی مفاهیم اجتماعی یا ساخت‌های اجتماعی خاطره نیست. این پژوهش به این می‌پردازد که چگونه جوامع، گروه‌ها و افراد معانی رویدادها را به جهات گوناگونی منحرف ساخته یا بازتفسیر می‌کنند که ممکن است به شکلی فاحش متفاوت با تفسیری باشد که در زمان وقوع داشته‌اند. آن طور که آدورنو می‌گوید: «اندیشه صبر می‌کند تا روزی با خاطره‌ی آنچه از دست رفته بیدارشده و به آموزه تبدیل شود.» به شکل مشابه این کتاب نگاهی دارد به الگوهای تغییری که در زمان تغییرات کلان همچون جنگ هولناک بوسنی و هرزگووین در دهه‌ی 1990 رخ دادند و تلاش می‌کند اندیشه‌هایی را که در انتظار ماست تعریف کند و معلوم کند خاطرات از دست رفته چه هستند که می‌توانند بیدار شوند و به آموزه تبدیل شوند.