ابراهیم ادهم از صوفیان سده دوّم هجری قمری است. وی شاهزاده و امیر بلخ بود. ماجرای توبه‌ای که او را به زندگی زاهدانه کشانیده در روایات صوفیه به صورت‌های گوناگون نقل شده است. بنابر یک روایت که قشیری و هجویری آن را نقل کرده‌اند: او روزی به شکار بیرون آمده بود و ناگهان آوازی به گوشش رسید که تو را از بهر این آفریده‌اند یا تو را به این فرموده‌اند؛ همین هشدار غیبی را موجب ترک و توبه وی دانسته‌اند… از جمله سخنان اوست. خدا را یار خود دار و خلق را به جانبی بگذار؛ بی‌نیازی در بی‌نیازی دل است نه در بی‌نیازی مال و بنده باش پس در راحت افت. کتاب حاضر مشتمل بر سرگذشت‌نامه و جملات قصار برخی از عارفان و صوفیان که از آن جمله است: ابراهیم ادهم؛ ابوالقاسم قشیری؛ جنید بغدادی؛ شبلی و ابوالحسن خرقانی.