هدف این کتاب نقد مبانی تثبیت شده ی نظام های آموزشی معاصر و ارائه ی پیشنهاداتی برای یک نظام آموزشی نوین است. “لانگر” با نقد مقوله هایی از قبیل توجه متمرکز، فراموش کردن مطالب، حفظ کردن طوطی وار انواع داده ها و تاکید بر وجود پاسخ های درست و غلط کار خود را آغاز می کند. او با استفاده از ذخیره ی خیال انگیز اسطوره ها، قصه های قومی و قصه های پریان نشان می دهد که تکیه کردن بر این اصول و مبانی تثبیت شده در نظام های آموزشی معاصر، دشمن هرگونه خلاقیت، نوآوری و شکوفایی استعدادها خواهد بود و…