این کتاب شرح احوال و عقاید عرفانی آیت الله “میرزا حبیب خراسانی” است که به شکل روایی و داستانی تدوین شده است. در بخش پایانی برگزیده‌ای از سروده‌ها فراهم آمده است. نگارنده می‌گوید: “در زندگی مینوی حبیب، بیش از هر بخشی، گیراتر و بی‌گمان‌ سازنده‌تر، زمانی کوتاه و زودگذر است که با پیروی از “میرزای خدیو” همراه با گروهی از یاران سراچه‌ی بیرونی خانه‌ی نیایش، شب و روز می‌گذرانده، پیش از پیوستن به خدیو، اینان به پیر بغداد یا “مرشد هندی” گرویده بودند…”.