بخشی از کتاب:
هر چندوقت یک بار سرتان را از روی گوشی بر می‌دارید و با چشمانی بهت زده متوجه می‌شوید که نیم ساعت یا یک ساعت از وقتتان را هدر داده اید. اطرافتان را نگاه می‌کنید و می‌بینید همه‌ی سرها پایین است و چشم ها خیره به گوشی. نگرانید که این روند چگونه روی شخص شما و جامعه تان تأثیر می‌گذارد. فکر می‌کنید باید کاری در موردش انجام دهید، اما گوشی‌تان زنگ می‌خورد، به پیام پاسخ می‌دهید و دوباره به سمت گوشی کشیده می‌شوید. ما تبدیل به کبک هایی شده ایم با سرهایی فرو برده زیر برف.