رمان فرضیه عشق، نوشته‌ی الی هیزل وود، یکی از آثار شاخص در ژانر عاشقانه معاصر است که با ترکیب ماهرانه‌ی عناصر علمی طنز و رمانس توانسته توجه طیف گسترده ای از خوانندگان را جلب کند. این اثر فراتر از یک داستان عاشقانه ساده، بازتاب دهنده ی چالش های زنان در فضای دانشگاهی و پژوهشی است و در عین حال جذابیت و شیرینی روایت عاشقانه را حفظ می‌کند. هسته‌ی اصلی داستان بر شخصیت الیو اسمیت، دانشجوی دکترای سال سوم متمرکز است. او با دیدگاهی شکاکانه نسبت به روابط پایدار، وارد ماجرایی غیر منتظره می‌شود که آغاز آن با یک بوسه ساختگی از استاد جذاب اما بد خلق دکتر آدام کارلسن، رقم می‌خورد. این رخداد ظاهرا اتفاقی، به تدریج به نقطه‌ی شروع روابط پیچیده تر و عمیق تری میان این دو شخصیت تبدیل می‌شود.