ابراز احساس و اندیشه از طریق هنر بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی انسان است و نقاشی‌های به‌جامانده در غارها از قدیمی‌ترین یادگارهای نیاکان ما. اما هنر واقعاً چیست، و چرا برای ما اهمیت دارد، درحالی‌که به نظر می‌رسد برای بقای انسان ضروری نیست؟ از سوی دیگر، اکنون که هوش مصنوعی وارد میدان شده و شاید به‌زودی به‌اندازۀ ما انسان‌ها، یا حتی بیشتر از ما، هوشمند شود، چه بر سر هنر خواهد آمد؟

شاید از نظر فنی، هوش مصنوعی قادر باشد هنر را بهتر از ما در اَشکال مختلفش خلق کند، اما به‌کارگیری آن در عرصۀ هنر این پرسش را برجسته می‌کند که اگر هوش مصنوعی حتی در این عرصه نیز از ما جلو بیفتد، چه چیزی از انسان باقی خواهد ماند؟ تدوین مانیفستی برای هنر و هنرمندان در عصر هوش مصنوعی ضروری است و امید می‌رود که این کتاب هم بتواند خلائی را پر کند که در زمینۀ ملاحظات زیبایی‌شناختی و فلسفی در خصوص به‌کارگیری هوش مصنوعی در هنر وجود دارد و هم در تعیین مسیر آیندۀ توسعۀ هوش مصنوعی مؤثر باشد.