درباره کتاب:
زحمتکشان واقعى، یعنى کسانى که راه‌آهن‌ها را مى‌ساختند، آهن و زغال‌سنگ استخراج مى‌کردند، شهرهاى بزرگ را بنا مى‌کردند و چرخ ماشین‌ها را در کارخانه‌ها به حرکت درمى‌آوردند ـــ خلاصه، طبقهٔ کارگرـــ از طریق اتحادیه‌هاى کارگرى رودرروى سرمایه‌داران قرار گرفتند. این دیگر مشاجرهٔ لفظى نبود. اغلب از دینامیت و بمب و مسلسل استفاده مى‌کردند. از هر دو طرف کشته مى‌شد. جنگ خونین بود. وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، به یکى از دلایل این جنگ چنین اشاره مى‌کند: «آیا هیچ‌وقت در این ‌باره فکر نکردید که کارگر ارزان و ماشین گران است؛ و چه بسیار سرکارگرانى که به‌خاطر کار کشیدن بیش از حد از ماشین‌هاى حساس از کار اخراج مى‌شدند، ولى به دلیل بهره‌کشى بیش از حد از کارگر اخراج نمى‌شدند؟ شما به‌‌آسانى مى‌توانید کارگران خود را بیرون کنید و جاى آنان را با کارگران دیگر پر کنید؛ اما بدون تحمل هزینهٔ سنگین نمى‌توانید ماشین‌هاى خود را دور اندازید و ماشین‌هاى تازه‌اى جاى آن‌ها بگذارید …زمان آن فرا رسیده که دارایى و وسایل را در مقایسه با انسان، در مقام دوم قرار دهیم نه در مقام اول.» ثروت در مقام اول قرار داشت و زندگى انسان در مقام دوم. این یکى از دلایل ستیز بود.