کتاب آناهیتا، روایت پیدایش و پذیرش ایزدبانوی آب به بررسی تغییر و تحولات این ایزدبانو می پردازد که قدمتش به حدود ۵۰۰۰ سال قم باز می گردد. مردمان نیاهند و اروپایی آناهیتا را در مقام ایزدبانوی آب می پرستیدند. میان آناهیتا و سایر ایزدبانوهای آب شباهت های زیادی وجود دارد که در سراسر اروپا می توان در کنار رودهای بزرگ ردپایشان را یافت. با کوچ نباهند و اروپاییان به فلات ایران به دنبال رویارویی های فرهنگی و بازرگانی و گاه صلاحدیدهای سیاسی حاکمان، آناهیتا ویژگی های ایزدبانوهایی از قبیل ایشتر اینانا و….) را پذیرفت که مردمان ساکن فلات ایران از جمله عیلامی ها و بابلی ها پیش تر می پرستیدند. در دوران هخامنشیان آناهیتا اهمیت زیادی داشته است. اما پس از ورود اسلام به ایران دیگر در نظام پرستش ایرانیان جایی نداشته ولی میتوان ردپایش را در ادبیات به خصوص در شاهنامه فردوسی یافت.
هدف این کتاب بررسی این تغییرات و مطالعه ارتباط آناهیتا با سایر ایزدبانوهای اب و افسانه ها و اسطوره های مربوط به آب از جمله ازدها و منجی است.