گرت بیستا، نظریه پرداز فکور حوزه آموزش، یکی از محورهای نظرورزی خود را فراتر رفتن از گفتمان «یادگیری زده» در عرصه آموزش قرار داده. یادگیری زدگی نگاهی فردگرایانه به آموزش را بسط داده که در آن کردارها و خواسته های فردی یادگیرندگان مرکزیت یافته است. بیستا اما این پرسش را پیش می کشد که آیا «یادگیری به مثابه اکتساب چیزها مهمترین غایت آموزشی است؟» و آیا این یادگیری آن قسم تجربه ای هست که بتواند سوزگی آدمی را برآورد و بپرورد؟