بخشی از کتاب :

اليزا شوا دوزپن، نويسنده‌ ی جوان کره‌ ای ــ سوييسی، با اولين رمانش، زمستان در سوکچو، در سال 2016، نگاه اهالی ادبيات را به خود جلب کرد و جوايز فرانسوی و سوييسی متعددی را به خود اختصاص داد. دومين رمان دوزپن، توپ‌ های پاچينکو، در سال 2018، جايگاه او را به‌ عنوان نويسنده‌ ای صاحب سبک تثبيت کرد و جايزه‌ ی ادبی سوييس، جايزه‌ ی اِو دو لاکادمی روماند و جايزه‌ ی بلو ژان ــ مارک روبرتس را برايش به ارمغان آورد. «جلو آن‌ ها سعی می کنم مثل پدربزرگم آرام غذا بخورم تا لحظه‌ ی تمام‌ شدن غذا و سکوت سنگين بين‌ مان را به تاخير بيندازم. از زماني که آمده‌ ام، يک بار هم از سفرمان به کره حرفی نزده‌ اند. بايد برايش برنامه‌ ريزی کرد، بليت خريد. نمی دانم چه‌ طور بايد سر صحبت را باز کنم. از وقتی فرانسوی زبان اصلی ام شده، زبان کره‌ ای يادم رفته‌ است. اوايل‌ اش، پدربزرگم کمکم می کرد، ولی ديگر اين کار را نمی کند. به زبانی از کلمات ساده به‌ انگليسي يا کره‌ ای و حرکات و ايما و اشاره‌ هايی  اغراق‌ آميز با هم ارتباط برقرار می کنيم، ولی به‌ ژاپنی هرگز.» (از متن کتاب)