گفت‌وگو دربارۀ خدا گفت‌وگویی خیالی است میان چهار نفر؛ یکی طبیعی‌گرایی سکولار که فکر می‌کند باور به خدا به‌لحاظ علمی نامعتبر است؛ دیگری خداباوری که معتقد است خدایی همه‌چیزتوان، نیکو، همه‌چیزدان، واجب‌الوجود، و جاودان وجود دارد که در تجربه‌های دینی تجلی می‌یابد؛ سومی ندانم‌گرایی که اعتقاد دارد ما نمی‌توانیم (یا حداقل هنوز نمی‌توانیم) بدانیم خداباوری درست است یا نه؛ و آخری که فکر می‌کند خدا ورای گفتار منطقی و مفاهیم بشری است و نمی‌توان او را در تابوت مفاهیم و نظریات قرار داد.