فرهاخه در کتاب «آیا زن وجود دارد» سعی بر پاسخ‌دهی به چنین پرسش‌هایی از خلال تاریخ شکل‌گیری روان‌کاوی دارد. جایی که فروید عصب‌شناس در مواجهه با هیستری وارد قاره‌ی ناشناخته‌ای می‌شود، که گاهی پیش و گاهی پس می‌رود، گاهی شاگرد و گاهی ارباب می‌شود و سرانجام در برابر صخره‌ای مکث می‌کند، با این پرسش که: یک زن چه می‌خواهد؟ لکان کار نیمه‌تمام فروید را با این جمله‌ی بحث‌برانگیز که: “زن وجود ندارد”، ادامه می‌دهد. اینکه زن کمبود دیگری بزرگ فالوس‌محور است. به این اعتبار وجود نداشتن زن به مثابه کل یا کل زنان معطوف به کمبود دالی در زنجیره‌ی دال‌ها می‌شود. فرهاخه در این کتاب سه دوره‌ی فروید را از هم مجزا می‌کند: دوره‌ی اول با فرویدی مواجهیم که در مسیر جستجوگری است، فرویدی که به نوعی در مقام شاگرد هیستری، اولین سنگ‌بنهای روان‌کاوی را بنیان می‌دهد. دوره‌ی دوم با فروید اربابی مواجهیم که، گویی تمام رموز جنسیت و زنانگی را کشف و جلسات روان‌کاوی را تبدیل به کلاس آموزشی کرده است. دوره‌ی سوم یعنی فروید بعد از رانه‌ی مرگ، فروید ناتمامی است که روان‌کاوی را از افتادن در ورطه‌ی تمامیتی بسته نجات می‌دهد.