نمایش‌نامهٔ خواجگانِ شاهین‌ـ‌اژدها دربارهٔ شیطان و حواریان او، و بازتابِ شخصیت‌ها و رفتارهای آنان است در سه فضا و رویدادگاهِ ۱) واقعیت‌گرایانه، ۲) در نمایشِ دستگانی نمایشگانی و ۳) در رؤیای یک شاعر درباری.
نویسنده در این اثر با تکیه بر میراث اسطوره‌ای و تاریخی، جهانی می‌سازد که در آن خیال و واقعیت در هم می‌آمیزند و قهرمانانش میان خیر و شر، ایمان و تردید، و سلطه و آزادی در رفت‌وآمدند. نمایش در بستر تاریخی و اسطوره‌ای نیشابور می‌گذرد؛ جایی که زاهد و عارف و شاعر و کیمیاگر، در باغی ساخته‌ی یک تاجر بین‌المللی، ناخواسته در نمایش شومی گرفتار می‌شوند. این باغ ــ که زمانی مظهر شادی و سرسبزی بود ــ به صحنه‌ای برای بازنمایی سلطه‌ی شیطان و آزمون انسان بدل می‌شود.