داگلاس نورث، رابرت فوگل، گری بکر، مایکل اسپنس و جوزف استیگلیتز، پنج اندیشمند برنده جایزه نوبل، این کتاب را در حوزه توسعه تحسین کرده‌اند. جاستین لین در این کتاب تبیین می‌کند که توسعه اقتصادی تا حد زیادی به استراتژی دولت بستگی دارد. اگر دولت نقش تسهیل‌کننده‌ای برای بالفعل‌شدن مزیت‌های نسبی بازی کند، آن کشور می‌تواند به کشوری توسعه‌یافته صنعتی گذار کند. با‌این‌حال، دولت‌ها در بیشتر کشورهای درحال توسعه تلاش می‌کنند تا صنایعی را گسترش دهند که با مزیت‌های نسبی آن‌ها انطباق ندارد. این تحریف‌ها به ایجاد صنایع دوام‌ناپذیر منجر می‌شود که در بازارهای باز توانایی رقابت ندارند. اثر حاضر به تفصیل علل موفقیت دولت‌هایی از قبیل کره جنوبی، تایوان، سنگاپور و چین را پس از 1978 و ناکامی دیگر دولت‌های موسوم به جهان سوم سابق تشریح می‌کند.