در یکی از بزرگ ترین سفینه ها که به مقصد مریخ حرکت می کرد پیرمردی در کنار پنجره نشسته بود. او زمزمه کنان زیر لب گفت: «زمین… خانه اجدادی مان بود. اما اکنون فقط خاطره ای از آن باقی خواهد ماند.»
چند روز بعد دیگر هیچ نشانی از زندگی و تمدن بر روی زمین باقی نمانده بود…