ساعت ده صبح چشمای خسته‌مو باز کردم، سوزش عجیبی چشمم رو آزار می‌داد. به یاد شب قبل افتادم، نامه‌ی ارشان و تمام اتفاق‌های عجیب زندگیم؛ داشتم به یه تصمیم می‌رسیدم. شاید همه‌ی این اتفاق‌ها یه نشونه‌ست همه‌ی این اتفاق‌ها باید می‌افتاد اگرچه تلخ اگرچه سوزناک. اما شادی‌های زندگیم درون همین تلخی‌ها جون گرفت.