درباره ی کتاب:

بی هیچ فروتنی فراتنانه ای می نویسم اندکند روشن اندیشان و دانش آموختگانی که شاهنامه را سراسر خوانده، بر همه زیر و بم آن آگاه بوده، سخنی را فرونگذاشته باشند. آنانی که دل در گرو ادب پارسی دارند اگرچه در گستره سروده ها گام ها زده اند، چنین می نماید به فردوسی و شاهنامه اش آن گونه که باید نپرداخته اند هر چند که از شکوه بزرگی و زیبایی اش سخن ها بر زبان داشته و دارند و همین کم دانشی درباره شاهنامه انگیزه ای شد که به نگارش درباره این سخن شگرف بپردازم و جستارهایی را پراکنده درباره شاهنامه نگاشتم که در روزنامه شرق به چاپ رسید و در هنگامه این پراکنده نویسی ها بود که نازنینی که هماره مرا بسیار یار بوده است، پیشنهاد داد از آن جا که خواندن سروده های شاهنامه دشوار است بیا و کوششی بکن و آن را از آغاز تا پایان بازنویسی کن و این سخن سخت بر دل نشست و این پیشنهاد را با دوست خوبم فریدون صمدی زاده که مرا به روزنامه شرق پیوند داده بود، در میان گذاشتم تا چهره های شاهنامه را خواه نیک سرشت و خواه دشمن خوی بازنمایانم چراکه روزگار ما نیازمند یادآوری شکوه و بزرگی و دلاوری پدران و نیاکانمان است و دیگر آن که زبان شاهنامه اگرچه به شیوه ای روان بیان شده، بی پیچیدگی نیز نیست و گاه مردمان ادب نیز در دریافت آن به رنج می افتند که از اساس خواندن سروده ها بارها و بارها از خواندن بازآفرینی آن دشوارتر است.