کامران محمدی در «پریا» بیشتر به مفهوم عشق پرداخته است و در بستری اجتماعی، لحظاتی می‌آفریند که در عین سادگی، مفهوم عشق را به زیباترین و لطیف‌ترین شکل ممکن به تصویر می‌کشند. از جمله ویژگی‌های این کتاب جیبی، نثر روان و جذاب است که باعث می‌شود خواننده بی هیچ زحمتی، داستان‌ها را بخواند و هیچ‌جا دچار سردرگمی و سکته‌ی زبانی نشود. مکث خواننده در داستان‌های فلش فیکشن و مینی‌مال محمدی، عموما در مفهوم و بعد از پایان داستان رخ می‌دهد.
بخشی از کتاب:
و ناگهان می‌دوم. یک‌نفس و بدون این‌که به پشت سر نگاه کنم. از پیچ کوچه رد می‌شوم و به محل سُک‌سُک می‌رسم. پری راست می‌گفت، هیچ‌کس این‌جا نیست. هوا ناگهان تاریک شده است و… پری! از پری خبری نیست…