(آلن گینزبرگ) شاعر و نویسنده ی برجسته ی آمریکایی یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین شاعران جهان است که از اولین دهه ی پس از جنگ دوم جهانی همان جنگی که آدورنو با یاد اردوگاه های مرگش گفت: (پس از آشویتس شعر گفتن بربریت است)، شعر و شاعر را از نو معنا کرد آن هم با پیوندی ناگسستنی میان شعر و امر سیاسی او همراه با دوستانش در دانشگاه کلمبیا – جک کرواک و ویلیام باروز – جنبش اعتراضی و ضد فرهنگی «بیت» در دهه ی 1950 را پایه گذاری کرد؛ جنبشی علیه جهان – سرمایه داری که ادبیات آمریکا و جهان را با تکانه ای ابدی مواجه ساخت. گینزبرگ در دوره ای به جرم نگهداری اموال دزدی دوستش به جای زندان هشت ماه تحت مراقبت ویژه در آسایشگاه روانی کلمبیا بود، که به تجربه ای کامل از بازی بین جنون و واقعیت منتهی شد و البته الهام بخش کتاب مشهور او (زوزه). این شاعر بزرگِ نسلِ بیت، مانند عموم هم نسلانش بسیار پرکار بود و مجموعه ای از شعر، گفت وگو و سخنرانی از او به جا مانده است (مهتاب درونت را دنبال کن9 گزیده ی حرفها و ایده های گینزبرگ از خلال سال ها شاعری و کنشگری ست که تا حدود بسیاری معرف جهان ذهنی و پراکتیک سیاسی اوست.