هنرمند یونانی و رومی به محاکات خوشی ها و رنج ها، حالات و انفعالات «پاتوس» و عادات و سیرت ها «اتوس» با صورت معقول و نظام هندسی می پردازد، تا احساس اسارت در گشت زمان دوری فانی و مرگ آسودگی وجود خویش را، تلطیف و تعدیل کند. پیکره ی دختر نیوبی به خوبی این حالت هنر یونانی را نشان می دهد. این زن مظهر انسانی است که احوال و پاتوسی را که عبارت است از رنج مرگ، با بزرگ منشی و خویشتن داری می پذیرد، و این چیزی جز پذیرش معقول واقعیت مرگ نیست.