بخشی از کتاب:

داغ یعنی همین رو دلت میمونه اما خوبی آدم بودن اینه که میتونه باهاش کنار بیاد یعنی مجبوره که بتونه مجبوره با داغی که رو دلش مونده زندگی کنه گاهی بخنده گاهی شاد باشه گاهی بذارش به گوشه بره جشن و مهمونی و خوش گذرونی و شب که شد بردارش دوباره بذارش رو قلبش و بگه بهش وفاداره شبها خوابش رو ببینه صبح چشم باز کنه ببینه آخ آخ جاش هنوز مثل روز اول درد میکنه درست مثل روز اول.