مجموعه‌ داستان قهقهه می‌ زنم خواننده را با روایت‌ های چندلایه و تودرتو مواجه می‌کند که گاه به زندگی روزمره ارجاع می‌ دهد، گاه به ادبیات کلاسیک و تاریخ و سرانجام با داستانی که به ماجرای مواجههٔ یعقوب و یهوه اشاره دارد، او را غرق در تعلیق و غافلگیری می‌ کند. ویژگی مشترکِ همهٔ داستان‌ های این مجموعه همین غافلگیری است که باعث می‌ شود مخاطب هیچ‌ گاه نتواند پیش‌ بینی کند که در ادامه چه رخ خواهد داد و حتی گاهی تردید کند در گذشته چه رخ داده است. شاید بتوان اغلبِ این داستان‌ ها را مدرن یا پسامدرن دانست، ولی دقیق‌ ترین اصطلاح برای توصیفِ آن‌ ها «تجربی» است. این داستان‌ ها، همچون داستان‌ های تجربیِ دیگر، ذهنِ مخاطب را به خلق جهانی نو و کاملاً متفاوت فرامی‌ خوانند؛ جهانی که در آن همه‌ چیز ممکن است و هیچ‌ چیز قابل پیش‌ بینی نیست.