بخشی از کتاب: نقد ادبى، در ایتالیاى پس از جنگ، به‌رغم قالب جدید نهادهاى مشروطه و اهمیتى که مسئلۀ رابطۀ ادبیات و سیاست در جامعه یافته بود، همچنان رشتۀ پیوند بسزاى خود را با جهان‏‌بینىِ دوران فاشیسم حفظ کرده بود تا آنجا که فقط در آستانۀ دهۀ شصت اهل نظر از پسِ تعامل با شیوه‌‏ها و چشم‏‌اندازهاى جدید نقد برآمدند. علاوه بر منتقدان «پیش‏کسوت» نویسندگان جدیدى نظیر مونتاله، سولمى، پاوِزه، پازولینى، فورتینى، سَنگوئینتّى و کالوینو با بضاعت‌‏هاى نقادانۀ درخور توجه وارد گود شدند و، با تمسک به رویکرد «جستارنویسى»، دیدگاه‌‏هاى مختلف و مترقى در شأن نظریه‏‌هاى ادبى و برقرارىِ رابطۀ زنده بین ادبیات و دنیا عرضه کردند.