دو سنت فلسفی اثبات گرایی و تاریخ گرایی از گذشته رو در روی یکدیگر قرار داشته اند. اثبات گرایان معتقدند که انسان با تجربه ای بی طرفانه می تواند به دانشی ناب و عینی از واقعیت دست یابد، حال آنکه از نظر تاریخ گرایان دانش انسان همواره به موقعیت تاریخی او وابسته است و انسان نمی تواند از موضوعی خارج از تاریخ به واقعیت بنگرد.