در طول سال‌ها، شاهد وقایع خنده‌داری بوده‌ایم که هر وقت یادمان می‌افتد خنده‌مان می‌گیرد. طنزپردازان همواره مترصد شکار چنین لحظه‌هایی هستند. گاه در مسیر سوژه‌های طنزآمیز قرار می‌گیرند، گاه رویدادهای اطراف زندگی را دستکاری می‌کنند و گاه با طنزی دلنشین، خنده بر لب‌های مخاطب می‌آورند. مجموعۀ خندیدن به افق محلی حاصل یادآوری این لحظات است. من تمام سوژه‌های موجود در این مجموعه را زیسته‌ام و آنچه را که در ذهنم ته‌نشین شده برایتان بازگو کرده‌ام. امید است مرور این یادداشت‌های قصه‌وار، چه بر اساس خاطره‌های ادبی و چه غیرادبی، زندگی را با همۀ اشک‌ها و لبخندهایش برای شما قابل تحمل نماید. سهم من از این گونه نوشتن که ترجمۀ ترکی خاطرات من است پروازِ شادمانۀ اندوه است، از دل‌های مهربانتان!