کتاب گل‌آذینِ حروف، بی‌گمان یکی از جامع‌ترین متون معاصر در تبیین پیوند میان زبان، متافیزیک و یوگا است و نخستین ترجمهٔ فارسی از آثار ارزشمند سِر جان وودروف (آرتور آوالون)، هندشناس برجستهٔ بریتانیایی به شمار می‌آید. وودروف در این کتاب به تحلیل عمیق مفهوم صوت (شابدا)، خاستگاه مانترا و نقش آن در ساختار کیهان و روان می‌پردازد و با نگاهی جامع، پیوند میان زبان، انرژی و آگاهی را در سنت‌های کهن هند بازکاوی می‌کند. هنر و حکمت مانتراها (mantra yoga) شاخه‌ای از طریقتِ یوگای تانترایی شناخته می‌شود، که زبان و صوت را نه صرفاً ابزاری برای ارتباط، بلکه جلوه‌ای از آگاهی بنیادینی می‌داند که در کیهان گسترده است. بر مبنای این رویکردِ عمیق نسبت به ریشه زبان، می‌توان از طریق مانتراها ذهنِ پراکنده در موضوعات دنیای مادی را بار دیگر در دنیای درون مستقر ساخت؛ چراکه هر مانترا حامل ساختاری علّی و کارکردی دقیق در ساحت ذهن، بدن و آگاهی است.