دکتر پیتر عطیه، متخصص برجستهٔ طول عمر، در سی‌وچندسالگی شناگرِ ماراتن بود و مسافت‌های طولانی در اقیانوس شنا می‌کرد. ولی در نهایت شگفتی دریافت که وضع سلامتی‌اش به‌شدت خراب است و با ادامه دادنِ روندی که در پیش گرفته، مرگِ زودهنگام بر اثرِ بیماری قلبی سرنوشت محتومش خواهد بود. دانستن همین نکته او را واداشت که تحقیق دربارهٔ طول عمر را آغاز کند. چگونه و چرا می‌میریم؟ چطور می‌توانیم بیماری‌های مزمنی را که بیشتر مردم را می‌کشند، از جمله بیماری قلبی و سرطان و آلزایمر و دیابت نوع ۲، به تعویق بیندازیم یا اصلاً از آنها پیشگیری کنیم؟

ممکن است کسی بپرسد: «برای چه بیشتر عمر کنیم؟» شاید افزودن به شمار سال‌های عمر برای بعضی‌ها مطلوب نباشد. ولی احتمالاً همه می‌پذیرند که رنجِ ناتوانی و بیماری در سال‌های پیری چیزی است بسیار ناخوشایند. اطرافیان خود را که با مرگ طبیعی درگذشتند در نظر بگیرید. ده سالِ آخر عمرشان چطور گذشت؟ آیا چنین پایانی را برای خود می‌پسندید؟

پزشکیِ مدرن، به رغم تمام موفقیت‌هایش، در مواجهه با بیماری‌های دوران پیری پیشرفت چندانی نداشته است. بسیاری از مواقع مداخلات درمانی خیلی دیرهنگام صورت می‌گیرند، و نتیجه به تعویق انداختن مرگ است، به بهای افزودن دوره‌ای سرشار از درد و رنج به زندگی. عطیه در این کتابِ بسیار نوآورانه نشان می‌دهد که چرا برای تغییر این وضع ضرروی است که تغییری اساسی در رویکردمان به سلامتی و درمان پدید آوریم.

پیتر عطیه در دانشکدهٔ پزشکی استنفورد و بخش جراحی عمومی دانشگاه جانز هاپکینز تحصیل کرده است. او متخصص جراحی انکولوژی در مؤسسهٔ ملی سرطان امریکا است و پژوهش‌هایش در زمینهٔ طول عمر و ایمنی‌درمانی سرطان پوست بوده است.