شهید اندرزگو از نظر دوست و دشمن اعجوبه ای تکرار نشدنی است. او شاگردی از شاگردان مکتب امام عزیز بود که فعالیت گسترده ای انجام داد تا دریای انقلاب به ساحل امن و پیروزی نزدیک شود و نظام شاهنشاهی برچیده شود. او دستگاه عریض و طویل امنیتی شاه را به سخره گرفت و به گواهی اسناد ساواک سال ها دشمنان را سر در گم کرد.

ردپای او گاه در پاکستان و افغانستان دیده می شد گاه در لبنان و سوریه و عراق. روزی در تهران مشغول آماده سازی مبارزین بود و روز دیگر در مشهد کنار خانواده روزی در قم پای درس حوزه بود و روزی دیگر تا کاخ شاهنشاهی نفوذ می کرد! در روزگاری که داشتن یک فشنگ جرم بود او با کامیون سلاح وارد کشور می کرد! مرزداران او را می شناختند از کردستان و خوزستان تا کویرهای سیستان و بلوچستان را برای تهیه سلاح رفته بود . مردم او را در لبسهای مختلف می دیدند استاد تغییر چهره بود! بارها تصویر خودش را بر در و دیوار پاسگاه ها دیده بود و آرام از کنار مامورانی که به دنبالش بودند عبور می کرد!

ده ها اسم و شناسنامه و گذرنامه داشت کاری می کرد که برخی مواقع حتی خانواده اش او را نمی شناختند. با این همه هیچگاه اصول را فراموش نکرد. او تابع محض ولایت بود و مطیع امام. پانزده سال فعالیت انقلابی او در واپسین روزهای عمر رژیم پهلوی به پایان رسید . گفته بود که خون من طومار این رژیم را بر باد می دهد. شهید حجت الاسلام سید علی اندرزگو به سبب مجاهدت های فراوان پاداش تلاش خالصانه اش را روز نوزدهم رمضان برابر با دوم شهریور 1357 از پروردگار خویش دریافت داشت.