بخشی از کتاب:

در جریان دادگاه‌های گروهک منافقین در تهران که در ایام شهادت آیت الله رئیسی برگزار شد، یکی از اعضای قبلی این سازمان، در مورد اقدامات این گروهک صحبت کرد و گفت: من در یک عملیات ترور شرکت کردم و یک مغازه لوازم ورزشی که یک فرد انقلابی آن را اداره می‌کرد را با نارنجک هدف قرار دادم. در جریان این حمله، یکی از عابرین پیاده به شهادت رسید. من به دنبال عملیات دیگری در همدان بودم که دستگیر شدم. جرم من مشخص بود‌. خودم می‌دانستم که اعدام من حتمی است. من انسان بی‌گناهی را کشته بودم، اما در زندان واقعا توبه کردم. دادستان همدان از طریق خانواده ام، متوجه موضوع شد. به دیدنم آمد و با من صحبت کرد و گفت: تمام تلاشم را برای رهایی تو انجام می‌دهم. باورم نمی شد که دادستان انقلاب اینقدر با مهربانی برخورد کند. نامش را پرسیدم و فهمیدم آیت الله رئیسی است. ایشان وقتی فهمید با نیروهای انقلابی همکاری دارم، شرایط را برای من مهیا کرد. پس از چند جلسه دادگاه، مبلغی به عنوان دیه تعیین کرد و چند سال حبس نیز برایم تعیین شد و سپس آزاد شدم. او بود که با برخورد خوب، سرنوشت مرا تغییر داد…