صبح قشنگی سرزده یک صبح مستانه/ انگار دارد بازهم عطر تو را خانه/  از راه می‌آیی و شب پر می‌کشد کم‌کم/ باید بچینم عاشقانه میز صبحانه/  گل می‌دهد بر گونه‌هایم شمعدانی‌ها /شیرین شده روی لبم گیلاس تک‌دانه/ از آینه باید زنی دیوانه برخیزد/ تا دست مردی گیسوی او را زند شانه/  با یاد چشمان تو شمعی می‌کنم روشن/ پر می‌زند از قلب من یک دسته پروانه…