بخشی از کتاب:

کتاب مویه ی مرغ مغموم برابر با یک رمان معاصر و آمریکایی است که در ۴۰ فصل نوشته شده است. «مَنفرِد بَنکس»، شاعر و خواننده‌ای محلی است که حین اجرای ترانه‌های «بیگ بیل» و «چارلی پَتِن» قلب‌ها را با صدای خشدار و نوای فریبندهٔ سازدهنی‌اش لبریز می‌کند. زندگی روزمرهٔ او سرشار از اشاره و کنایه به بلوز است. دوست و نوازندهٔ همراهش، «سالومون تیگ‌پِن» («سالی»)، یار و همراهش در می‌گساری چنان به گیتارش چنگ می‌زند که گویی معشوق گمشدهٔ اوست. به نظر می‌رسد این دو مرد نوازندگی خود را مدیون «اُلد کرو» باشند، اما اشعار چارلی همیشه در جست‌وجوی بیت‌ها و قافیه‌هایی است که چیزی فراتر از واقعیت و طبیعت را کاوش می‌کند و گاهی در جست‌وجوی عالمی بالاتر، جرئت می‌کند که قلب و ذهن طوفان‌زدهٔ خویش را رها کند.