دغدغهٔ این کتاب چگونگی رفتار آدمی با خویش و کردار وی در عرصهٔ همگانی است؛ نگارنده با دو فعل «انسان‌ورزیدن» و «کنش‌کردن» از آن صحبت می‌کند. مصداق انسان‌ورزی در نحوهٔ رفتار آدمی با خود «حضور» و تحقق آن در مراوده با دیگران در عرصة همگانی «بازیگری» است. عرصهٔ همگانی همان ساحت و صحنه‌ای است که در آن آدمیان به صورت مدنی مراودات گستردهٔ خود را شامل همکاری، رقابت و تخاصم سامان می‌دهند. این مراودات صلح‌آمیز، «امرمدنی» یا آن طور که در ادبیات و گفتار دانشوران امروز رایج است «امرسیاسی» خوانده می‌شود. از این رو، در کتاب حاضر از مفهوم امرسیاسی بهره گرفته است. امرسیاسی مقوله‌ای چند لایه است و در ذیل آن سیاست، اقتصاد، اجتماع، علم و هنر، دین و فرهنگ، تاریخ و میراث قرار می‌گیرد. دو بخش کتاب: اولی انتزاعی و نظری و دومی انضمامی و عینی، انسان‌ورزی آدمی را که در نهایت به صورت مدنیت و تمدن‌سازی بروز می‌کند، توصیف، ترسیم و تحلیل می‌کنند.