درباره کتاب:

وارد خیابان اصلی شد به افرادی نگاه کرد که با لباس های مخصوص و قرمزرنگ جشن از کنارش عبور می کردند و به یاد نخستین باری افتاد که همراه با برادرش به جشن سال نو رفته بود. رنگ و بوی آن زمان در خاطرش زنده شد و لبخند زد. لبخندی که پشت ماسک سیاه رنگ پنهان شده بود و هیچ کس نمی توانست آن را ببیند اهمیتی نداشت تا زمانی که ذهنش می توانست تصویر کودکی اش را به یاد بیاورد تا زمانی که تک تک عروسک ها و هدایای دست سازی که در اتاقک های سیار اسباب بازی فروشی دیده بود را به خاطر داشت می توانست بی اهمیت به شرایط فعلی اش برای لحظه ای طعم آرامش و لبخند را بچشد. به لایه ی نازک برفی که زمین را پوشانده بود چشم دوخت برفی که هیچ شباهتی به برف آن سال ها نداشت حتی صدای همهمه ای که از جمعیت بلند می شد هم تغییر کرده بود شبیه به هم نوازی موسیقی غمگینی بود که در دل تاریکی به گوش می رسید.