آیا دولت لیبرال می‌تواند دینی خاص را در قوانین و نهادهای خود به‌عنوان دین رسمی اعلام نماید؟ آیا مقامات دولتی می‌توانند برای توجیه قوانین به باورهای دینی استناد کنند؟ آیا می‌توان نمادهای دینی اکثریت را در عرصۀ عمومی به نمایش گذاشت؟ آیا کلیساها می‌توانند فقط روحانی مرد داشته باشند؟ آیا باید همان‌طور که از اقلیت‌های نژادی در برابر تبعیض محافظت می‌شود از اقلیت‌های دینی نیز محافظت کرد؟ سسیل لابورد (استاد علوم سیاسی دانشگاه آکسفورد) در این کتاب سعی دارد چنین مسائلی را به بحث بگذارد و راه‌حل‌های مستدلی در پاسخ ارائه دهد. درعین‌حال، به مسائل بنیادی‌ترِ مربوط به جایگاه دین در نظریۀ سیاسی لیبرال و نقش محوری مفهوم دین در شکل‌گیری تاریخی لیبرالیسم غربی می‌پردازد و می‌کوشد خلأ نظریه‌پردازی راجع به دین در فلسفهٔ سیاسی لیبرال را پر کند.