درباره کتاب:

کتاب حاضر ضمن ارائه مقدمه ای انتقادی برای پژوهندگان آثار ساموئل بکت و دیگر خوانندگان و اهالی تئاتر که تحت تأثیر آن قرار داشته اند، چشم اندازی بدیع درباره یکی از بزرگ ترین نویسندگان نثر داستانی و نمایش نامه نویسی قرن بیستم ارائه می دهد.

اندرو کندی استادانه نگرش بکت به کاستگی انسانیت را با آثار رسمی و مکتوب و عدم منابع شفاهی پیوند داده و سادگی و صراحت بنیادین و انسجام و وحدت آثار بکت را در بافتهای پیچیده آن پی گرفته است. کندی در بخش نمایش نامه ها، بر شوخ طبعی و انسان گرایی تراژدی کمدی به موازات اثربخشی نمایش تأکید می کند؛ و در بحث در باب داستان سه گانه زمان های معروف بافت بی رحمانه داستان را با کاهش فردیت راوی مرتبط می داند. در مقدمه خطوط اصلی شخصیتی و فرهنگی و به ویژه ادبی نوشتاری یکت ترسیم شده است و در بخش پایانی تأکید بر جدیدترین تأملات انتقادی درباره کارنامه بکت از منظر درون مایه های برجسته آن در سراسر این کتاب است.