سپهر مهر (سرگذشت شعر فارسی در یک کالج آمریکایی) نام کتابی است که به همت محمدجعفر امیر محلاتی گردآوری شده است. دوازده دانشجوی دانشگاه ابرلین در تهیه این کتاب نقش داشته‌اند. طناز لایق نیز سپهر مهر را به فارسی ترجمه کرده است. شعر فارسی بی‌اغراق عالی‌‌ترین تولید تمدن ایرانی است، هرچند فرش یا غذای ایرانی نیز در میان تمدن‌های زنده‌ی موجود غیرقابل‌رقابت‌اند. اینکه چرا شعر فارسی در ادب جهانی همطرازی ندارد و برای سروده‌های حافظ و سعدی و مولانا بدیلی نمی‌توان یافت سؤالی است که کتاب حاضر در پی پاسخگویی به آن است. در این کتاب دوازده دانشجوی بین‌المللی و نوجوان سال‌اولی در یک کالج آمریکایی نظریات خود را راجع به حکمت‌های موجز جاودان‌خردها و هنرهای فاخر نهفته در اشعار فارسی ابراز داشته‌ و مجموعه‌ای خواندنی برای علاقه‌مندان به میراث‌های تمدنی پدید آورده‌اند. در مطلع کتاب سپهر مهر به قلم دکتر محلاتی می‌خوانیم: در طول هفده‌سالی که در کالج ابرلین در ایالات متحد درس گفته‌ام هر بار به بهانه‌ای به دانشجویان خاطرنشان ساخته‌ام که از میان همه‌ی خروجی‌های فرهنگی تمدن ایرانی، در سه ساحت خاص این خروجی‌ها در سراسر جهان بی‌رقیبند، شعر، فرش و غذا. در میان این سه پدیده شعر پارسی بر تارک همه‌ی تولیدات تاریخی-فرهنگی می‌درخشد. به دیگر بیان شعر پارسی بی‌اغراق عالی‌ترین تولید تمدن ایرانی است. این مدعای کلان شواهد بسیاری در طول تاریخ دارد…