وقتی عشق می‌ورزیم،‌ به کمک عصب‌های خود با دیگران پیوند دلبستگی برقرار می‌کنیم،‌اما وقتی از دست می‌دهیم، ‌وقتی با سوگ مواجه می‌شویم،‌ مغزمان باید با جای خالی عزیزانمان کنار بیاید و آینده‌ای را تصور کند که آن‌ها دیگر در
آن حضور نخواهند داشت. سوال‌های زیادی برایمان مطرح می‌شود:‌ هنگام سوگواری در مغز چه می‌گذرد؟ چرا درک مرگ عزیزان و غیاب همیشگی آن‌ها برایمان سخت است؟ چرا هنگام سوگ،‌ عواطفی از غم و خشم گرفته تا دلتنگی را احساس می‌کنیم و نشخوار فکری به سراغمان می‌آید؟ چطور پس از سوگواری زندگی خود را از نو بسازیم؟ در کتاب مغز مرثیه‌خوان مری – فرانسیس اوکانر،‌ متخصص علوم اعصاب و متخصص حوزه سوگ،‌ با تکیه بر یافته‌های نوآورانه
خود درباره سوگواری و عملکرد آن در مغز،‌ و هم‌چنین مصاحبه با افراد سوگواری که سخاوتمندانه خاطرات خود را با او در میان گذاشته‌اند،‌ الگوهای جدیدی را برای درک و یادگیری عشق و فقدان در اختیار ما می‌گذارد.