همان‌ طور که او در این کتاب نشان می‌ دهد، مفهوم و کاربست یونانیِ اصیلِ دموکراسی، پس از عصر طلایی‌ اش در قرن چهارم پیش از میلاد، به‌ تدریج و در یک بازۀ زمانی طولانی دچار فروپاشی می‌ شود.
از آن پس، دموکراسی تا قرن‌ ها بعد، از دوران باستانِ متأخر تا قرون  وسطا و رنسانس، چه در نظر و چه در عمل، زیر سایۀ دیگر شکل‌ های حاکمیت قرار می‌ گیرد. اما همان‌ طور که می‌ دانیم، این هرگز پایان داستان نبود، چرا که سرانجام، بیش از دو هزار سال پس از نخستین شکوفایی‌ اش در دنیای باستان،
بار دیگر سر برمی‌ آورد و پس از احیا در انگلستانِ قرن هفدهم، نوزایی دیگری را در فضای انقلابی آمریکای شمالی و فرانسۀ اواخر قرن هجدهم تجربه می‌ کند. از آن زمان، دموکراسی پیوسته در حال بازسازی و بازآفرینی بوده است.