“به اتاق خواب مهمان نرو.”

وقتی داگلاس گاریک در را با نوک انگشتش لمس می کند، سایه ای روی صورتش می افتد.

“همسرم… او خیلی بیمار است.”

هنگامی که او در حال نشان دادن پنت هاوس باورنکردنی خود به من است، تنها موضوعی که می‌توانم به آن فکر کنم این است که احساس وحشتناکی نسبت به آن زن پشت درهای بسته دارم. اما نمی‌توانم این شغل را از دست بدهم، نه اگر بخواهم تاریک‌ترین رازم را ایمن نگه دارم…