در بخش عمدۀ قرن بیستم، فلسفه و روان‌شناسی اخلاق حرف چندانی دربارۀ عواطف، به‌خصوص انزجار، نداشتند. سنتی طولانی در فلسفه عقل را بر عواطف ترجیح می‌داد، و اولی را با مردان و دومی را با زنان در پیوند می‌دید. به‌ویژه
در رابطه با ماهیت انزجار تردید وجود داشت. بسیاری از روان‌شناسان به سراغ انزجار نمی‌رفتند، چراکه معتقد بودند انزجار هنوز به سطح عاطفه‌ای درخورد ارتقا پیدا نکرده است. به نظر می‌رسید انزجار بیشتر نوعی رانه باشد تا عاطفه، اما
در پرتو تحقیقات دانشمندانی چون جان گارسیا و فیلسوفانی چون مارتا نوسبام، امروزه انزجار دست‌مایۀ پژوهش‌های فراوانی قرار گرفته است. برخی از این پژوهش‌ها معطوف به مسئلۀ طبقه‌بندی هستند: چگونه باید انزجار اخلاقی را طبقه‌بندی کرد، انزجار اخلاقی چه انواعی دارد، و انزجار اخلاقی چه تفاوتی با عواطفی مانند خشم و احساس گناه دارد؟
مجموعه مقالات این کتاب، در دو بخش، به بررسی انزجار از منظر علمی و فلسفی می‌پردازند. این دو بخش، در کنار هم، ادعاهای توصیفی، هنجاری، و شکاکانه دربارۀ ماهیت انزجار را بررسی می‌کنند و وضوح می‌بخشند.