درباره‌ی کتاب :

دوريس لسينگ در 22 اكتبر 1919 در شهر كرمانشاه ايران به دنيا آمد. پدر و مادرش هر دو انگليسي بودند: پدرش، كه در جنگ جهاني اول معلول شده بود، كارمند بانک شاهي ايران و مادرش پرستار بود. در 1925، خانواده به سودای پول‌ دار شدن به مستعمرة انگلستان در رودزياي جنوبی (زيمباوه فعلي) مهاجرت كرد. در سال 1949، كه همراه با پسر كوچک اش در لندن اقامت كرده بود، نخستين رمان خود را با نام «علف آواز می خواند» منتشر كرد و از آن پس بود كه دوران حرفه‌اي فعاليت‌اش به عنوان نويسنده آغاز شد. لسينگ در 1955 از دانشگاه هاروارد دكتراي افتخاري گرفت و در همان سال براي ديدن دختر و نوه‌هايش به آفريقاي جنوبي سفر كرد. اين نخستين سفر او به اين كشور پس از سال 1956 بود، كه به دليل ديدگاه‌ های سياسی اش ناگزير آن‌ جا را ترک كرده بود. در سال 2001 جايزه ی ادبی پرنس آستورياس، كه يكی از مهم‌ ترين افتخارات كشور اسپانياست، به دليل آثار ادبی درخشان لسينگ در دفاع از آزادی و آرمان‌ های جهان سوم به او اهدا شد. جايزه ی ديويد كوهن در ادبيات بريتانيا براي دستاورد يک عمر فعاليت ادبي نيز در همين سال به او تعلق گرفت. دوريس لسينگ در سال 2007 جايزه نوبل ادبيات را به دست آورد. او كه در آن زمان 87 سال داشت، پيرترين برنده نوبل ادبيات محسوب می شد و طي 106 سال فعاليت آكادمي نوبل يازدهمين زني بود كه به اين افتخار نائل می آمد.