آن لاموت در کتاب بی آنکه بدانیم چگونه تکه هایی در باب عشق به روایت تأملات شخصی و عمیق خود درباره ی معنای عشق در جریان زندگی روزمره میپردازد او عشق را نه مفهومی انتزاعی بلکه نیرویی شفا بخش ملموس و جاری میان روابط انسانی و تجربه های ساده ی روزانه میداند لاموت با نگاهی مهربان و گاهی طنزآمیز از گفتگوهای کوتاه با غریبه ها حمایت از بی خانمانها و لحظات کوچک اما عمیقی مینویسد که به زندگی معنا میدهند. نویسنده که خود نیز درگیر ناکامیها ترسها و ناپایداریهای زندگی است، نشان میدهد که چطور پذیرش آسیب پذیری و باز بودن قلب در برابر ناشناخته ها میتواند راهی برای یافتن عشق و امید در تاریک ترین لحظات باشد.