
دربارهی کتاب : طبیعت نه چیزی از ما می داند نه به صرافت ما می افتد. آدم باید از این استعارات سخت انبوهی که در خفا واقعیت غیربشری را خواهان ارتباط نشان می دهند، چشم بپوشد. تنها منبع معنا خود ماییم، دستکم در این ساحل پرت افتاده ی جهان. این نقش هایی که پایمان را توی یک کفش کرده ایم…


